EVA-landen
Ook bekend als: EFTA, EVA
EVA-landen zijn de EFTA-landen IJsland, Liechtenstein, Noorwegen en Zwitserland. Zij horen niet bij de EU, maar wel bij het gemeenschappelijk douanevervoer, zodat een T1 of T2 tot in het land zelf kan lopen.
Welke landen vallen onder EVA?
EVA is de Europese Vrijhandelsassociatie, in het Engels EFTA. De vier leden zijn IJsland, Liechtenstein, Noorwegen en Zwitserland. Geen van hen is EU-lid. Drie van de vier zitten in de EER. Zwitserland niet. Voor de declarant is dat onderscheid relevant. EER-landen nemen een groot deel van de interne-marktwetgeving over. Zwitserland doet dat via bilaterale akkoorden. Douanetechnisch blijven het derde landen: invoer uit Noorwegen is invoer, geen intra-EU-verkeer. Het Verenigd Koninkrijk is geen EVA-land. Het doet wel mee aan het gemeenschappelijk douanevervoer. Wie EVA en gemeenschappelijk vervoer door elkaar haalt, zet het VK op de verkeerde lijst en mist Turkije, Servië en de andere verdragspartijen. Zet in de stamgegevens of een land EVA, EER, gemeenschappelijk vervoer of gewoon derde land is. Die vlaggen overlappen, maar ze sturen verschillende stukken. Een verkeerde vlag is een verkeerde T2, of erger, geen T2 waar die wel moet.
Wat betekent EVA voor douanevervoer?
De EVA-landen doen mee aan het verdrag inzake gemeenschappelijk douanevervoer. Een T1 of T2 die in Rotterdam wordt geopend, kan daardoor doorlopen tot het kantoor van bestemming in Oslo of Zürich, zonder dat er op de buitengrens van de EU een nieuwe aangifte nodig is. Dat is het praktische nut. Zonder dat verdrag zouden de goederen aan de Noorse of Zwitserse grens opnieuw moeten worden aangegeven. Met het verdrag reist het MRN mee tot in het land. T2 is hier het stuk dat Uniegoederen hun status laat behouden als ze via Zwitserland naar Italië rijden, of als ze naar Noorwegen gaan als Uniegoed. T1 blijft het stuk voor niet-Uniegoederen onder schorsing. Open de T2 of T1 in DVA met het juiste kantoor van bestemming in het EVA-land. Een kantoor in de EU als bestemming terwijl de truck naar Oslo rijdt, zuivert de regeling niet. Het MRN moet daar aankomen waar de goederen aankomen.
Betaal je invoerrechten bij invoer uit een EVA-land?
Ja, in beginsel, want het zijn derde landen. Of het tarief nul is, hangt af van het handelsakkoord en van de preferentiële oorsprong, niet van het feit dat het een EVA-land is. Zwitserland en de EU hebben een vrijhandelsakkoord. Noorwegen via de EER. Dat is oorsprong, geen vervoer. Een Noorse zalm met geldige preferentiële oorsprong kan een nultarief hebben en toch een invoeraangifte nodig hebben, met btw bij invoer. Een T2 naar Noorwegen is geen inklaring de andere kant op. Verwar EVA dus niet met de interne markt. Geen douane-unie met Zwitserland. Geen vrij verkeer van goederen in de EU-betekenis. Wel een vervoersverdrag en wel handelsakkoorden. Drie lagen, drie stukken. Zet op de IMA uit een EVA-land dezelfde drie sporen als bij elke invoer: code, oorsprong, waarde. EVA schrapt geen van drie. Het handelsakkoord raakt alleen het tarief, en alleen met een geldig oorsprongsstuk.
Hoe geef je aan naar of via een EVA-land?
Vervoer naar een EVA-land onder de transitering loopt in Nederland via DVA, de nationale toepassing van NCTS. Het kantoor van bestemming ligt in het EVA-land. De zekerheid dekt de mogelijke douaneschuld tot de zuivering daar. Vervoer via Zwitserland tussen twee EU-punten vraagt een T2 als het Uniegoederen zijn, anders verliezen ze hun status bij de Zwitserse doortocht. Dat is een van de klassieke redenen dat een T2 überhaupt bestaat. Uitvoer naar een EVA-land is een uitvoeraangifte in DMS plus, als de goederen nog moeten reizen, het bijbehorende transitedocument. Wederuitvoer van niet-Uniegoederen is een ander stuk. De EVA-status van het land van bestemming verandert die keuze niet. Een uitvoeraangifte naar Zwitserland zonder bevestiging van uitgang is een openstaand btw-bewijs. EVA verandert dat niet. Bewaak de uitvoer net zo als naar elk derde land, ook al rijdt de truck maar twee uur.
Wat is het verschil tussen EVA, EER en gemeenschappelijk vervoer?
EVA is de vrijhandelsassociatie van vier landen. De EER is de Europese Economische Ruimte: EU plus IJsland, Liechtenstein en Noorwegen. Gemeenschappelijk douanevervoer is een verdrag dat daarnaast het VK, Turkije, Servië, Noord-Macedonië, Oekraïne en andere partijen omvat. Wie een zending naar Noorwegen plant, raakt alle drie. Wie naar het VK plant, raakt alleen het vervoersverdrag, niet EVA. Wie naar Zwitserland plant, raakt EVA en vervoer, niet de EER. Op de aangifte zie je dat terug in het land van bestemming, het kantoor, en of je T1 of T2 nodig hebt. De afkorting EVA op een instructie is dus geen complete routing. Zij zegt welke vier landen, niet welke regeling. Schrijf op de werkinstructie de drie lagen uit, niet de afkorting. EVA zegt de vier landen. De instructie moet zeggen: T1 of T2, IMA ja of nee, welk oorsprongsstuk. Anders doet elke declarant zijn eigen mix.
Wat gaat er mis met EVA-landen in de praktijk?
De klassieke fout is een zending Uniegoederen door Zwitserland zonder T2. Bij binnenkomst in Italië worden de goederen als niet-Uniegoed behandeld en volgt een invoeraangifte over de volle waarde. Terugdraaien kan, met bewijs, en kost weken. De tweede fout is invoer uit Noorwegen behandelen als intra-EU. Er is een IMA nodig, een EORI, een goederencode van tien cijfers, en btw bij invoer of artikel 23. Het nultarief onder het akkoord schrapt de aangifte niet. De derde is het VK onder EVA zetten. Sinds de Brexit is het VK een eigen derde land met eigen CDS, en deelnemer aan gemeenschappelijk vervoer. De stukken zijn T1 of T2 plus Britse invoer, niet een EVA-formaliteit. Een T2 door Zwitserland is goedkoop vergeleken met een invoer in Italië over de volle waarde. Zet die T2 in dezelfde rit als de rit zelf, niet als sluitpost als de chauffeur al bij Basel is. Dan is het te laat.