Accijns
Accijns is een extra heffing op bepaalde goederen, zoals alcohol, tabak en minerale olien. Bij invoer komt ze bovenop de invoerrechten, en ze is pas verschuldigd als de goederen tot verbruik worden uitgeslagen.
Welke goederen vallen onder accijns?
Accijns rust op een beperkte lijst goederen: minerale olien en andere energieproducten, alcoholhoudende dranken en tabaksproducten. De EU heeft de structuur geharmoniseerd, de tarieven zelf zijn nationaal. In Nederland staan die tarieven in de DTV, naast de TARIC-gegevens, zodat een aangiftesysteem ze per goederencode kan ophalen. Een stoel of een machine heeft geen accijns, een vat whisky wel, en dat verschil zie je terug in de nationale codes bij de post. Naast accijns kent Nederland een verbruiksbelasting op alcoholvrije dranken. Dat is geen accijns, maar het gedrag in de aangifte lijkt erop: een nationale heffing die aan de goederencode hangt en die je bij uitslag tot verbruik verschuldigd bent. Verwar de twee niet in de administratie, want de vergunningen, de tarieven en de vrijstellingen lopen uiteen. Accijnsgoederen vallen buiten DECO. Ook onder de drempel van honderdvijftig euro is een volledige invoeraangifte in DMS nodig, met de tiencijferige TARIC-code. Een pakket wijn of sigaretten kun je dus niet via de H7-set afhandelen, ongeacht de waarde.
Hoe verhoudt accijns zich tot invoerrechten?
Invoerrechten en accijns zijn twee aparte heffingen, met twee aparte belastbare feiten. Invoerrechten zijn verschuldigd bij plaatsing in het vrije verkeer. Accijns is verschuldigd bij uitslag tot verbruik, het moment waarop de goederen de geschorste keten verlaten en in de handel komen. Je kunt invoerrechten dus al hebben betaald terwijl de accijns nog openstaat. Dat is precies de status T2-accijns: Uniegoed, invoerrecht voldaan, accijns nog niet. In de aangifte zie je beide bedragen terug, maar ze lopen via verschillende regels. Het invoerrecht volgt uit TARIC, de accijns uit de nationale tarieven in de DTV. Een preferentieel nultarief op het invoerrecht zegt niets over de accijns. De volgorde in de keten is dwingend. Eerst de douanestatus, dan de accijnsstatus. Wie accijnsgoederen vanaf de terminal meteen in het vrije verkeer brengt zonder accijnsschorsing, is beide heffingen in een keer verschuldigd. Wie ze naar een accijnsgoederenplaats (AGP) brengt, schort de accijns op tot de uitslag. Die keuze moet in de aangifte en in de vergunning kloppen, anders volgt een naheffing.
Wanneer is accijns verschuldigd?
Het belastbare feit is de uitslag tot verbruik. Dat is het moment waarop de goederen de accijnsschorsing verlaten: verkoop aan een afnemer zonder vergunning, verbruik in eigen bedrijf, of een tekort dat je niet kunt verklaren. Tot dat moment mag de voorraad onder schorsing liggen in een AGP, of onderweg zijn met een elektronisch administratief document in EMCS. Bij invoer vanuit een derde land valt de uitslag tot verbruik samen met de invoer, tenzij je de goederen onmiddellijk onder een accijnsschorsing plaatst. Zonder AGP-vergunning of zonder een geldige overbrenging naar een AGP is de accijns dus verschuldigd bij de invoeraangifte. De Douane berekent het bedrag in DMS op basis van de nationale accijnscode bij de goederencode. Een tekort, een beschadiging of een diefstal in de geschorste keten telt ook als uitslag tot verbruik, tenzij je overmacht aantoont. De administratie van de AGP moet de fysieke voorraad kunnen verklaren. Een gat tussen de administratie en de telling is voor de inspecteur een uitslag waarover accijns, en vaak ook btw, is verschuldigd.
Hoe werkt schorsing van accijns?
Schorsing betekent dat de accijns nog niet is geheven, terwijl de goederen al in de EU zijn. Daarvoor heb je een AGP-vergunning nodig, of je ontvangt de goederen onder schorsing van een andere vergunninghouder. De voorraad staat dan onder toezicht, met een administratie die in- en uitslagen, overbrengingen en verliezen vastlegt. Overbrenging tussen AGP's binnen de EU loopt via EMCS, het Excise Movement and Control System. Elke overbrenging krijgt een ARC, een administratieve referentiecode, en moet binnen de termijn worden afgemeld door de geadresseerde. Een niet-afgemelde overbrenging levert de verzender een vermoeden van uitslag tot verbruik op, en daarmee een naheffing. Bewaak openstaande ARC's net zo strak als openstaande T1's. De schorsing dekt de accijns, niet de invoerrechten. Voor niet-Uniegoederen heb je daarnaast een douaneregeling nodig, zoals entrepot of transit. Pas als de goederen Uniegoederen zijn, blijft alleen de accijnsschorsing over. Die twee lagen door elkaar halen is een klassieke fout: een T1 naar een AGP zonder de accijnsstatus te regelen, of omgekeerd.
Wat is T2-accijns?
T2-accijns is de status van Uniegoederen waarvan de invoerrechten zijn voldaan, maar de accijns nog niet. De goederen mogen de EU niet meer verlaten zonder uitvoerformaliteiten, en ze mogen niet zomaar in de handel. Ze mogen wel onder accijnsschorsing liggen of worden overgebracht. In de praktijk zie je deze status bij drank en tabak die na inklaring naar een AGP gaan, of bij minerale olien die nog niet zijn uitgeslagen. Het T2-document is een transportdocument voor Uniegoederen naar of door een transitoland. T2-accijns als status zegt iets over de fiscale last die nog openstaat, niet over de route. Een lading whisky in een Nederlandse AGP heeft T2-accijnsstatus zonder dat er een T2-document aan te pas komt. Voor de aangever is het onderscheid operationeel. Een invoeraangifte die de goederen in het vrije verkeer brengt zonder accijnsschorsing, maakt van T1 in een keer T2 vrij, met accijns verschuldigd. Een invoeraangifte plus plaatsing onder accijnsschorsing maakt T2-accijns. Die tweede route vraagt de juiste vergunning, de juiste plaatsingsgegevens in de aangifte, en een aansluitende EMCS-overbrenging als de AGP niet op de terminal ligt.
Hoe geef je accijns aan in DMS?
DMS haalt de nationale accijnscode en het tarief uit de DTV bij de goederencode. Jij levert de hoeveelheid in de eenheid waarin het tarief is uitgedrukt: liters pure alcohol, stuks, kilogram, of liters bij een bepaalde temperatuur. Een hoeveelheid in de verkeerde eenheid levert een verkeerd bedrag op, ook als de goederencode klopt. Bij alcohol is de sterkte relevant, bij olie de soort en soms het gebruik. Geef daarnaast aan of de goederen onder schorsing blijven of tot verbruik worden uitgeslagen. Die keuze stuurt of DMS de accijns berekent als verschuldigd bedrag of als geschorste post. Ontbreekt de schorsing in de aangifte terwijl de goederen naar een AGP gaan, dan is de accijns al geheven voordat ze daar aankomen. Het terugdraaien daarvan is een verzoek om teruggaaf, geen correctie in dezelfde aangifte. Documentcodes en vergunningnummers horen bij de artikelregel. Het nummer van de AGP-vergunning, en bij overbrenging de verwijzing naar EMCS, moeten aansluiten op wat er fysiek gebeurt. Een vergunning die is verlopen of die de locatie niet dekt, is een klassieke afwijzing.