Lossingsvergunning
Ook bekend als: toestemming tot lossing, DVA arrival
Een lossingsvergunning is de toestemming om de container of de zending te lossen op de plaats van bestemming. In Nederland vraag je die in DVA aan, als DVA arrival, na aankomst van de T1.
Wat is een lossingsvergunning?
Een lossingsvergunning is de toestemming van de Douane om goederen die onder een T1 reizen te lossen op de aangegeven plaats. Zonder die toestemming mag je de deuren niet openen en mag je de goederen niet van het vervoermiddel afhalen. De T1 loopt nog. Lossen zou het toezicht doorbreken. In Nederland loopt dit via DVA, het systeem voor T1- en T2-documenten. De aanvraag heet DVA arrival, in gewoon Nederlands toestemming tot lossing. Lossingsvergunning is de term die in de keten wordt gebruikt. Het is een Nederlands systeemgegeven. In ATLAS of AES bestaat het niet onder die naam. De vergunning is het startsein voor de volgende stap. Na toekenning mag je lossen, en gaat de klok lopen voor de opvolgende aangifte: een IMA naar het vrije verkeer of een STO naar het entrepot. Zonder lossingsvergunning heeft die opvolgende aangifte geen geldige plaats van aanbrenging.
Wanneer vraag je een lossingsvergunning aan?
Je vraagt hem aan nadat de goederen op de plaats van bestemming zijn aangekomen, niet eerder. Het kantoor van bestemming, of de toegelaten geadresseerde, meldt de aankomst en vraagt toestemming tot lossing. In DVA is dat het arrivalbericht, gekoppeld aan het MRN van de T1 en aan de goederenlocatie. Op de entrepotroute is de volgorde strak. De T1 heeft een geldigheid, in Nederlandse praktijk vaak veertien dagen vanaf vertrek. Binnen die termijn moet de aanvraag voor de lossingsvergunning binnen zijn. Daarna heb je drie dagen, tweeënzeventig uur, om de T1 te sluiten met een IMA of een STO. Vraag je te vroeg aan, terwijl de container nog op de terminal staat of nog onderweg is, dan wijst DVA af of landt de melding op een locatie waar de goederen niet zijn. Vraag je te laat aan, dan is de T1 al in onderzoek. Het venster zit tussen aankomst en het einde van de T1-termijn.
Hoe verhoudt de lossingsvergunning zich tot de T1?
De lossingsvergunning sluit de T1 niet. Ze opent alleen de mogelijkheid om te lossen en om de opvolgende aangifte te doen. De T1 blijft open tot die opvolgende aangifte is aanvaard en de zuivering is gevolgd. Wie de lossingsvergunning aanziet voor afmelding, laat het document openstaan. De keten is: T1 openen bij vertrek, aankomst melden, lossingsvergunning krijgen, lossen, IMA of STO indienen, T1 zuiveren. Elke stap verwijst naar hetzelfde MRN. De lossingsvergunning is de schakel tussen reizen en plaatsen. Zonder die schakel kan de Douane niet zien dat de goederen op de juiste locatie onder toezicht staan. Op een warehouse-track is de lossingsvergunning bovendien de start van het tweeënzeventig-uursvenster. Dat venster is kort. Gegevens die dan nog ontbreken (factuur, machtiging, keuringsuitslag) drukken je naar een STO in plaats van een IMA, of naar een openstaande T1. De vergunning zelf koopt geen extra tijd.
Wat heb je nodig om de aanvraag te doen?
Het MRN van de T1, de goederenlocatie zoals die in DVA bekend is, en de bevestiging dat de zending daar daadwerkelijk staat. De locatie moet passen bij de vergunning van de toegelaten geadresseerde of bij het kantoor van bestemming. Een huisadres dat niet op de vergunning staat, of een warehouse dat geen entrepot is terwijl je een STO wilt doen, levert een afwijzing op. In ketens met een interface vraagt de ontvanger de lossingsvergunning aan bij de partij die de T1 heeft lopen, of dient hij hem zelf in als hij houder is. Het verzoek komt typisch binnen zodra de container is gearriveerd. ATA alleen is niet genoeg. De zending moet op de lossingslocatie zijn, niet alleen in het land. Controleer het containernummer tegen het MRN. Een T1 met meerdere containers, of een zending met een T1 en een aparte invoeraangifte, heeft nummers die door elkaar lopen. De verkeerde combinatie indienen is een standaardreden voor een weigering die in de mail als systeemfout binnenkomt.
Wat gaat er mis bij de lossingsvergunning?
De meest voorkomende fout is dat de aankomst nooit wordt gezien. Zonder terminalstatus of zonder Portbase-koppeling blijft het vertrek van de terminal onbekend, en wordt de DVA arrival niet verstuurd. De T1 loopt, de container staat bij het warehouse, en niemand heeft toestemming tot lossing gevraagd. De mail die dan komt, heet verzoek tot lossing of geweigerd door systeem. De tweede fout is lossen zonder vergunning. De deuren gaan open omdat de truck er staat. Administratief loopt de T1 nog. De Douane ziet een zending die niet is aangebracht en niet is gelost met toestemming. Dat is een doorbreking van het vervoer, met een nasporing als gevolg. De derde fout is de opvolgende aangifte vergeten na toekenning. De vergunning is binnen, de goederen liggen in de loods, en de drie dagen lopen af. Op dag vier is de T1 een openstaand document. Dien de IMA of de STO in binnen het venster, ook als je de goederen pas later wilt inklaren.
Hoe bewaak je lossingsvergunningen in de keten?
Zet drie statussen naast elkaar: T1 open, lossingsvergunning aangevraagd of toegekend, opvolgende aangifte aanwezig. Een regel met T1 open en geen aanvraag, terwijl de ATA binnen is, is werk. Een regel met vergunning toegekend en geen IMA of STO is werk met een klok van drie dagen. Koppel de goederenlocatie aan de vergunning. Een zending die naar een niet-vergunde locatie gaat, krijgt geen lossingsvergunning, hoe goed de T1 ook is opgemaakt. Dat is geen DVA-storing. Dat is een locatie die niet in de vergunning van de toegelaten geadresseerde staat. Lossingsvergunning blijft in elke taal de Nederlandse term. Een Duitse expediteur vraagt in ATLAS iets anders aan. Een Britse aangever werkt in CDS. Als je deze pagina leest omdat je in Nederland aankomt, is DVA arrival de handeling en lossingsvergunning de naam die in de mails staat.